Wiele narzędzi w systemie Backtrack wymaga długotrwałego działania, np. reaver który potrzebuje aż 8h na odszukanie hasła, a jak wiemy prąd nie jest za darmo! Przeciętny laptop potrzebuje do 90W energii, średniej klasy PC nawet 300W, a silna maszyna z dobrą grafiką nawet 750W, nie mówiąc już o monstrach z Quad CrossFire które wymagają do 1500W! Dlatego pomyślałem że czas zaciągnąć do pracy coś oszczędniejszego… np. router!

Zaletą takiego rozwiązania jest:

  • ogromna oszczędność energii, ponieważ wysokiej klasy router pobierają max. 24-30W energii a normalne domowe zaledwie 6-10W! To około 10 razy mniej niż zwykły PC.
  • rozmiary – router jest mały, daje się wieszać i nie wymaga wentylacji.
  • możliwości układu radiowego – układy radiowe w routerze to sprzęt dobrej klasy w porównaniu z kartami wifi na USB, niektóre modele posiadają radio z mocą 1W i duże zdolności wstrzykiwania.
  • możliwość podłączenia innych interfejsów radiowych na USB
  • możliwość podłączenia dowolnego sprzętu na USB
  • możliwość zdalnej pracy – router możemy podłączyć do sieci np. w pracy a sterować nim z domu, można też użyć łącza 3G do sterowania.
  • duża wydajność CPU oraz sprzętowe przyspieszenie szyfrowania i deszyfrowania AES!!!

Jakiego oprogramowania możemy się spodziewać:
  • pakietu aircrack-ng (pełny z wszystkimi możliwościami wstrzykiwania)
  • reaver oraz wash
  • pakietu mdk3
  • sslstrip
  • macchanger
  • nmap
  • iptables
  • skryptów dla python-a jak: wifite czy pyrit
  • dowolnych narzędzi sieciowych jak: wireless-tools (iwconfig, iw), iftop, wavemon, ifconfig, ping , tr, route, ip, arp, tcpdump  itd.
Ale to nie wszystko, ponieważ projekt OpenWRT dla wszystkich architektur szczyci się mnogością dodatkowych pakietów których list jest tu: http://backfire.openwrt.org/10.03.1/ar71xx/packages/
Jedyne czego aktualnie brakuje to narzędzie graficzne, ponieważ routery rzadko posiadają ekran. Wyjątkiem od tego jest OpenWRT dla x86 na którym bez problemu możemy sobie skompilować Xorg! Niestety jak każdy wiec x86 to architektura zwykłego PC!

Wymagania:

  • główne wymaganie to router kompatybilny z OpenWRT. Aby dowiedzieć się czy nasz router może działać na OpenWRT, należy wpisać w google np.: OpenWRT WR1043ND i przeczytać.
  • router musi posiadać przynajmniej jeden port USB lub przy najmniej 16MB flash-u!
  • musimy posiadać pendrive, kartę SD lub dysk twardy na USB (pojemność 1GB lub większa)
  • hub usb, najlepiej z zewnętrznym zasilaniem (jeżeli chcemy używać dysku HDD lub więcej niż dwóch urządzeń na USB)
  • (opcja) terminal szeregowy – jak by coś poszło nie tak

Instalacja – niektóre modele routerów, są dosyć przyjazne, pozwalają na zmianę oprogoamowania z poziomu oryginalnego oprogramowania producenta. np. WR740N WR1043ND WR2543ND MR3420 DIR-615 DIR-635 itd. ale są też takie jak DIR-300 które wymagają użycia termianla szeregowego.

Ja opiszę tylko wersję prostą, czyli bez terminala, zrobię to na przykładzie TP-Link-a MR-3220.

  1. Odpalamy router na ustawianiach fabrycznych.
  2. Wchodzimy na stronę: http://backfire.openwrt.org/ lub http://ecco.selfip.net/backfire/ar71xx/ (Backfire wersja rozszerzona PL)
  3. wybieramy wersję, w momencie gdy to piszę, aktualna to: 10.03.1
  4. wybieramy architekturę np. ar71xx lub brcm63xx w zależności od tego jaki router posiadamy. Można to sprawdzić na: http://wiki.openwrt.org/toh/start
  5. Pobieramy plik który w nazwie ma „factory” oznacza to że jest on tak przygotowany aby soft fabryczny go przyjął. Dla mojego MR-3220 jest to: http://ecco.selfip.net/backfire/ar71xx/openwrt-ar71xx-tl-mr3220-v1-squashfs-factory.bin
  6. Wchodzimy na WebGUI router-a i w miejsce upgrade firmware wrzucamy mu pobrany plik.
  7. Proces może trwać 5-6 minut, nie można go przerwać a odłączenie zasilania może spowodować uszkodzenie routera. Dokładnie tak samo jak przy normalny upgradzie firmware-u producenta.
  8. Gdy router SAM się ponownie odpali, musimy podłączyć się do niego KABLOWO!
  9. dhcp przydzieli nam adres z pod sieci 192.168.1.X
  10. za pomocą tlenetu na 192.168.1.1 i wpisujemy passwd root podajemy nowe hasło root.
  11. od tej pory logujemy się już tylko na ssh! (programem PUTTY)
  12. Aby móc instalować masę oprogramowania, musimy przerzucić cały system plików na pendrive, dlatego do portu USB podpinamy pendrive.
  13. Wykonujemy instrukcję extroot: http://eko.one.pl/?p=openwrt-externalroot (dokładny polski opis! złe wykonanie instrukcji nie powinno uszkodzić routera)
  14. Gdy nas router, bootuje już z USB możemy rozpocząć zabawę!

Instalowania oprogramowania:

Tak jak w BT/ubuntu mamy apt-get tak w OpenWRT jest opkg, które działa podobnie.

  • opkg update – aktualizuje bazę pakietów
  • opkg install tcpdump – instaluje program np. tcpdump
  • opkg remove tcpdump – usuwa tcpdump
  • opkg search *tcp* – szuka pakietów mających w nazwie tcp
  • opkg list | grep tcp – alternatywa search, ponieważ search nie zawsze działa jak by się tego oczekiwało

Miejsce na nośniku USB: 

OpenWRT to bardzo oszczędny i niesamowicie szybki system, setki programów na moim sprzęcie zajmują ledwo 300Mb, kilka odpalonych programów ma problemy z zajęciem 32Mb RAM-u w MR-3220. Dodatkowo system jest niesamowicie szybki!

 

Dane na i z routera:

Nośnik USB na którym mamy extroot, po wyłączeniu możemy odłączyć i podpiąć pod BT na który bez problemu odczyta jego zawartość do dalszej analizy. Możemy trze odpalić vsftpd i pobierać dane przez ftp! OpenWRT oferuje też serwer Samba, dzięki czemu Windows jest w stanie, przez sieć, zobaczyć zawartość routera.

 Karta SD (SD mod):

Routery które nie posiadają złącza USB, czasem mają GPIO przez które można podlutować slot na kartę SD lub bezpośrednio przylutować im kartę SD. Jest to jedyne wyjście na poszerzenie ich funkcjonalności  ponieważ zazwyczaj są to okrojone modele z małą ilością flash-u i bez USB.

Interfejs Wifi:

OpenWRT domyślnie wyłącza wifi, aby je odpalić i przygotować do testów najlepiej ustawić je w trybie monitor. Robimy to za pomocą pliku konfiguracyjnego:

/etc/config/wireless

w którym KASUJEMY linię:

option disable „1”

a w miejsce

mode „ap” wpisujemy mode „monitor” lub mode „sta”

monitor – tryb nasłuch

sta – tryb managed ( zwykły)

 

Podtrzymanie sesji:

Aby sesja nie umierała po wylogowaniu z router-a możemy zainstalować sobie program screen!

opkg install screen

Pozwala on nam pozostawić pracującego reaver-a lub dowolny inny program na noc!

 

Inne zastosowanie router-a z OpenWRT:

  • router z dwoma radiami, jedno wbudowane drugie na USB
  • odtwarzacz, radio przez wifi
  • budzik
  • monitoring z kamerą wifi lub USB
  • informacja o pogodzie
  • informacja o stanie sieci
  • zegarek z ekranem LCD
  • terminal po podłączeniu LCD i klawiatury
  • bezprzewodowy miernik temperatury
  • czujka alarmowa
  • NAS
  • pobieraczka torrent-ów (Transmission)
  • pobieraczka dowolnych plików
  • podtrzymanie sesji Gadu-gadu
  • podtrzymanie sesji IRC
  • proxy
  • serwer http, ftp, mail, samba, shell itd.
  • straszak na złodzieja, przez odpalani muzyki, rozmów lub oświetlenia (switch RBJ 220V)
Strony zawierające informacje związane z OpenWRT:

 

 

Tagged with:
 
  • Na jakim systemie działa TP-Link WN422G, WN421G, WN722N, WN721N, WN322G oraz wiele innych kart na układzie: Atheros AR9271  (ath9k_htc)?
    • działa na każdym systemie linux z jądrem: 2.6.37 lub nowszym i tu mam na myśli np. BT4R2, BT5, Ubuntu 10.10 11.04, Debian 6, Arch current-2011.05.01, Gentoo 20110701
      • ar9271 nie działa na: BT3 (i nie zadziała), Ubuntu 9.X, Arch 2010.05, Gentoo 2010.1. Wszystkie systemu poza BT3 dają się aktualizować i mogę ruszyć z AR9271
  • Jak zainstalować ath9_htc ? Sterownik do kart na układzie AR9271
    • Na pewno nie przez kompilację wireless-compat, ta metoda np. w BT4 może uszkodzić system nieodwracalnie. Działa tylko na systemy których kernel jest czystym vanilla albo patch-e na niego założone nie dotyczą sekcji kart przez przewodowych.
      • Instalacja a raczej aktualizacja systemu do wersji posiadającej sterowniki ath9k_htc:
      • BT4: apt-get update && apt-get dist-upgrade
      • BT3: takowa aktualizacja nie jest możliwa
      • Arch: pacman -Syu
      • Debian: apt-get -update && apt-get upgrade (jeżeli nie pomoże to apt-get dist-upgrade)
      • Gentoo: emerge –sync && emerge -v gentoo-sources (lub jeżeli ktoś woli emerge -uavDN world)
  • aircrack-ng problem z kanałem: -1  podczas wstrzykiwania
    • aby to poprawić trzeba używać odpowiedniego jądra systemu które dopuszcza takie zabawy jak wstrzykiwanie, vanilla kernel nie dopuszcza takowej możliwości.
  • szukam słowników do łamania/testowania WPA2/AES
  • co zrobić aby zapisać dane między reboot-ami przy użyciu LiveCD, LiveUSB ?
    • W przypadku LiveCD jest to nie możliwe.
    • W przypadku LiveUSB  należy stworzyć dodatkową partycję zaraz za partycją FAT32 na której jest system LiveUSB, jako system plików wybrać Ext2 (mkfs.ext2 -b 4096 -L casper-rw) z etykietą zakończoną -rw, w przypadku Ubuntu i BackTrack musi to być casper-rw. Następnie należy zmodyfikować plik syslinux.cfg (czasem grub.cfg lub menu.lst), który znajduje się na nośniku LiveUSB w głownym katalogu lub w „boot”, dodając „persistent” do każdej linijki która zaczyna się od append
  • BackTrack 3/4/5, Ubuntu jest po angielsku ja chciał bym mieć wszystko po polsku!
    • Wykonaj w konsoli: apt-get update && apt-get install language-pack-pl language-pack-gnome-pl aspell-pl manpages-pl && echo „LC_ALL=pl_PL.UTF-8” >> /etc/profile.d/locale.sh && echo „LANG=”pl_PL.UTF-8” >> /etc/porfile.d/locale.sh && gen-locale pl_PL.UTF-8 && chmod +x /etc/profile.d/locale.sh && source /etc/profile (każdy && oddziela komendę od poprzedniej, można wkleić z && system wykona je po kolei)
    • Trzeba jednak pamiętać że tłumaczenie w przypadku BT nie jest całkowite, a język angielski jest wymagany do obsługi programów typu aircrack-ng, kismet, itd.
  • Jak zmienić IP 
    • na mojej stronie znajdziesz wiele sposobów aby tego dokonać, niestety musisz pamiętać że na każdą metodę jest sposób! Niezawodna metoda nie istnieje.
  • Czy ALFA xxx zadziała na BackTrack ?
    • wszystkie ALFY które posiadają RTL8187L działają na każdym BT
    • wszystkie pozostałe zadziałają na BT4 R2 oraz na BT5
Niniejszy FAQ ma charakter informacyjny, dokładne odpowiedzi można odszukać na mojej stronie. 
Tagged with:
 

Kilka osób pytało mnie czym się różni Alfa AWUS050NH od AWUS051NH i jak wypadają w porównaniu.
Na oko nie różnią się niczym, po otwarciu okazuje się że na PCB lekka reorganizacja ale nic znaczącego bo układ nadal ten sam.

Uruchomiłem AP, Linksys WRT54GS v3, pod kontrolą OpenWRT, następnie włączyłem monitor sygnału i patrzyłem która z kart nadaje najmocniej.

Tryb G:
Alfa AWUS050NH -69dBm
Alfa AWUS051NH -66dBm
TP-Link WN722N -78dBm
TP-Link WN422G -78dBm
Alfa AWUS-36H 1W -64dBm
Tonze UW-6200C1 -77dBm
Tonze UW-6200R/H -75dBm
Edimax EW-7318USg -77dBm
Netgear WPN111 -79dBm (antena 1cm zintegrowana)
Netgear WPN111 -74dBm (dolutowane RP-SMA)

Tryb N (wymuszony):
Alfa AWUS050NH -72dBm
Alfa AWUS051NH -70dBm
TP-Link WN722N -78dBm
TP-Link WN422G -78dBm (firmware od WN722N)

Wszystkie karty poza Netgear miały antenę dookolną 5dBi dostarczaną z Alfą, AP na standardowych antenach Linksys-a, ustawiony na domyślną moc 70mW, przeszkody: dwie ściany.

Zaobserwowałem też że AWUS050NH jest cieplejsza od AWUS051NH na dodatek występują u niej przerwy w nadawaniu. Nie sprawdziłem jeszcze jakie są różnice na paśmie 5GHz ale postaram się to zrobić w najbliższym czasie. Obie karty niestety nie potrafią dorównać AWUS036H która zawsze ma lepszy sygnał a jeżeli odległość od AP jest większe niż 30-40m zawsze ma lepszy transfer mimo ze AWUS05XNH mają N do 300Mbit!

Dziękuje tajemniczemu sponsorowi za AWUS051NH oraz AWUS050NH.

Tagged with:
 

Kilka dni temu pisałem że popularny produkt firmy TP-Link WN722N oraz WN422G wreszcie doczekały się funkcjonalnego sterownika dla Linux-a 2.6, dziś po kilku nastu pytaniach jakie dostałem w związku z nim postanowiłem napisać coś więcej.

Zacznę od wad bo one niestety dominują:

1. Sterownik ath9k_htc jest jeszcze nie gotowy, na pierwszy rzut oka zauważyłem że „rate” wyświetla bzdury 1Mbit,a  ja osiągam 3.2Mbajta/s. Sterowanie tym parametrem nie działa:

[ixp] ~ > iwconfig wlan0 rate 300M
Error for wireless request „Set Bit Rate” (8B20) :
SET failed on device wlan0 ; Operation not supported.
[ixp] ~ > iwconfig wlan0 rate 54M
Error for wireless request „Set Bit Rate” (8B20) :
SET failed on device wlan0 ; Operation not supported.
[ixp] ~ > iwconfig wlan0 rate 11M
Error for wireless request „Set Bit Rate” (8B20) :
SET failed on device wlan0 ; Operation not supported.
[ixp] ~ >

2. Pozostałe parametry takie jak sens, txpower nie działają.

3. Kolejna sprawa, o której już pisałem, to adres mac a właściwie niemożność jego zmiany. Każda zmiana powoduje że karta nie chce nic nadawać, ale odbiera z powodzeniem.

4. Próby wstrzykiwania kończą się tak:

14:54:07  Trying broadcast probe requests…
14:54:09  No Answer…
14:54:09  Found 5 APs

14:54:09  Trying directed probe requests…
14:54:09  00:1E:2A:65:CE:74 – channel: 1 – ‚cnrysiek’
14:54:15   0/30:   0%

14:54:15  00:14:6C:DC:0E:A2 – channel: 1 – ‚NETGEAR’
14:54:21   0/30:   0%

14:54:21  00:02:2D:BC:BE:3B – channel: 3 – ‚linksys’
14:54:27   0/30:   0%

14:54:27  00:27:19:E8:BB:28 – channel: 1 – ‚TPLink_e8bb28’
14:54:33   0/30:   0%

14:54:33  00:1D:92:C7:4C:7F – channel: 1 – ‚Pentagram P 6331-6’

5. Jeżeli chodzi o szybkość działania to mimo że posiadam AP w technologii N tej samej firmy (TP-Link) to udaje mi się wycisnąć ledwo 3-4MBajty/s a Windows XP potrafi pobierać i wysyłać z prędkością prawie 10-11MBajtów/s.

6. Instalacja tylko i wyłącznie ath9k_htc kończy się brakiem możliwości użycia innych sterowników np. rtl8187, ath5k itd. spowodowane jest to zmianami jakie wprowadza compat-wireless do cfg80211, natomiast instalacja wszystkich sterowników powoduje że możliwości wstrzykiwania pakietów znacznie spadają.

Główna zaleta nowego sterownika jest to że wreszcie można użyć AR9271, co mnie zdziwiło połączenia nawet na 100-300m są bardzo stabilne, ale wydaje mi się że powodem tego jest bardzo dobra czułość karty. Dodatkowo można uruchomić „monitor mode” czyli aircrack/airodump działa.

Podsumowanie: dla 99% ludzi karta osiągnęła poziom na którym mogą jej używać na co dzień, wydaje mi się jednak że producent projektując te modele to właśnie chciał stworzyć, dobrą kartę dla przeciętnego użytkownika a nie jak wiele osób myślało, super narzędzie do wardrivingu.

Tagged with:
 

update 2011-01-01: Backtrack 5 może być używany w trybie persisten, to dużo lepsze rozwiązanie niż to opisywane poniżej! Zaktualizuj system!

Jak ogólnie wiadomo bardzo ostatnio popularna dystrybucja linux-a BackTrack (4.0 Final) na oficjalnej stronie dostępna jest jako obraz płyty DVD (LiveCD/DVD) z której można sobie odpalić ten system, niestety każdy reboot kończy się totalną utratą danych co jest dosyć irytujące. Dlatego właśnie zdecydowałem się przygotować lekko zmodyfikowaną wersję BT4 na USB która działa jak normalny system czyli wszystkie dane są zapisywane, nie jest to kolejna wersja która kompresuje dane za pomocą Squashfs+aufs/unionfs tylko prawdziwa instalacja na normalnym systemie plików. (domyślnie jest to ext2) A teraz do rzeczy, są dwie możliwość instalacji (jest ich więcej ale ja opisze tylko dwie) pierwsza czysta z płyty LiveDVD BT4 oraz druga z mojego obrazu BT4 zaktualizowanego do 06.06.2010.

Wymagania: 1x pendrive (minimalnie 8GB, może być dysk na USB ale ja stosuje np. Sandisk Cruzer Blade 16GB), 1x płyta DVD z BT4 Final (metoda 1), 1x dowolna LiveCD z linux-em 2.6, 1x podstawowa wiedza na temat linux-a.

Metoda 1 – czyta instalacja z płyty

1. Przygotowanie:

Odpalamy LiveDVD z BT4 logujemy się na root, wkładamy pendriver (8GB lub większy) do wolnego portu USB a następnie sprawdzamy pod jaką nazwa się zainstalował za pomocą polecenia:

dmesg | tail

Czyścimy jego zawartość: (UWAGA! dane na nośniku zostaną wymazane)

dd if=/dev/zero of=/dev/sdb bs=1024 count=20

Teraz tworzymy jedną partycję na całej powierzchni nośnika USB za pomocą dowolnego programu: fdisk, cfdisk, gparted, parted partycją powinna mieć flagę „boot”. Jeżeli nasz nośnik jest większy niż 10GB spokojnie możemy zrobić sobie inna konfiguracje np.

/boot = 50MB

/ = 10GB

/home = reszta pojemności

Kolejna sprawa to system plików, ja zalecam ext2 ale BT4 wspiera ext3, ext4, xfs, reiserfs, jfs mimo wszystko ext2 jest najlepszy do tego celu ze względu na oszczędność nośnika. (dodatkowo potem można jeszcze lekko zmodyfikować parametry montowania dla poprawy wydajności)

2. Instalacja

Teraz odpalamy instalator BT4 którego ikona znajduje się na pulpicie systemu (aby odpalić tryb graficzny wpisujemy startx) . Instalację przeprowadzamy normalnie, wybieramy do instalacji nasz nośnik USB, sami konfigurujemy partycję tak aby instalacja odbyła się na partycję które zostały przez nas wcześniej przygotowane. Jeżeli jesteśmy zieloni, wybieramy automatyczną konfigurację partycji czyli „Use entire disk” 😛 na końcu instalacji możemy kliknąć przycisk „Advanced” i odznaczyć instalację GRUB-a w MBR bo to i tak się instalatorowi nie uda z bliżej mi niewiadomych przyczyn. (wyskoczy błąd który trzeba zignorować)

Konsola i wpisujemy: sync && reboot

3. Korekty i GRUB

Instalator poległ… ale my działamy dalej!

Odpalamy system jeszcze raz z płyty DVD BT4 a następnie:

mkdir /bt4

Wsadzamy pendrive do USB, i montujemy go (przypominam, aby sprawdzić gdzie znajduje się nasz pendrive po jego wsadzeniu wpisujemy w konsoli: dmesg | tail)

mount -o noatime /dev/sdb1 /bt4

Oczywiście /dev/sdb to nasz pendrive, /dev/sdb1 to pierwsza i jedyna partycja która na nim jest.

a następnie na ślepo stukamy:

mount -t proc none /bt4/proc

mount -o bind /dev /bt4/dev

mount -o bind /sys /bt4/sys

chroot /bt4 /bin/bash

source /etc/profile

Teraz pora poprawnić konfiguracje GRUB-a i fstab, której dokonujemy za pomocą dowolnego edytora tekstu: vi, nano, gedit, kedit, vim, emacs. Aby to zrobić musimy poznać UUID naszego dysku a raczej partycji którą stworzyliśmy. UUID to identyfikator naszej partycji. Aby go poznać wpisujemy:

ls -l /dev/disk/by-uuid

Wynik:

lrwxrwxrwx 1 root root 10 06-06 01:10 056d7322-8191-4729-b2b7-7e1bda1d4cfa -> ../../sda6
lrwxrwxrwx 1 root root 10 06-06 01:10 120F0ACB0F82B494 -> ../../sdb5
lrwxrwxrwx 1 root root 10 06-06 01:10 965dc8cf-4f79-4623-a1ef-e179559142e6 -> ../../sda5
lrwxrwxrwx 1 root root 10 06-06 01:10 97b9bd4b-396f-428f-9d7b-cf85e54526f8 -> ../../sda1
lrwxrwxrwx 1 root root 10 06-06 01:10 c1869236-1d3c-4f80-9c88-91c6566d8139 -> ../../sda7
lrwxrwxrwx 1 root root 11 06-05 23:14 db100bc2-52b7-4789-a9de-528db8c7dd8a -> ../../loop0
lrwxrwxrwx 1 root root 10 06-06 01:10 F2D413C0D413864F -> ../../sdb1
lrwxrwxrwx 1 root root 10 06-06 01:10 f50572af-b4cb-40fd-9281-39155fde6cd9 -> ../../sda8

UUID zaznaczyłem na czerwono, plik naszego dysku na zielono. Musicie jednak pamiętać że plik pod którym jest nasz pendrive może się zmieniać w zależności od ilości dysków jaką mamy w systemie, portu do którego zostanie wsadzony itd. dlatego za każdym razem kiedy go wyciągamy i wkładamy trzeba sprawdzić pod jakim plikiem on się faktycznie pojawi za pomocą: dmesg | tail

Po tym jak już wiemy jakie UUID ma nasz pendrive musimy poprawić /boot/grub/menu.lst

title           BackTrack 4
uuid           F2D413C0D413864F
root        (hd0,7)

kernel          /boot/vmlinuz-2.6.30.9 root=UUID=F2D413C0D413864F ro quiet splash
initrd          /boot/initrd.img-2.6.30.9
quiet

Inne niepotrzebne pozycje w menu.lst można wyrzucić.

Następnie poprawiamy /etc/fstab

# /etc/fstab: static file system information.
#
# <file system> <mount point>   <type>  <options>       <dump>  <pass>
proc            /proc           proc    defaults        0       0
UUID=F2D413C0D413864F /               ext2    noatime,nodiratime,errors=remount-ro 0       1

Tak jak na przykładzie wywalamy niepotrzebne cdrom-y, dyskietki, inne dyski i zostawiamy tylko proc i /, chyba że mamy pendrive i zrobiliśmy oddzielny / (root), /boot, /home , wtedy trzeba wpisać UUID każdej partycji tak aby system wiedział co gdzie montować.

Gdy już wszystko pięknie ustawione, przechodzimy do poinformowania grub-a o zmianach.

grub

root (hd2,0)

setup (hd2)

quit

Gdzie (hd2,0) odpowiada dyskowie numer 2 czyli naszemu pendrive-owi a ,0) to pierwsza partycje na nośniku. Co ciekawe gdy wpiszemy „root (hd” i wciśniemy „tab” grub sam pokaże nam jakie mamy dyski w systemie łącznie z naszym pendrivem.

Na koniec trzeba wyjść z chroot-a za pomocą komendy „exit”

4.Instalacja GRUB-a

Pewnie znajdą się osoby które mnie skarcą i powiedzą że instalacje grub-a powinno się robić z chroot-a ale ja tego nie robię bo grub nie lubi chroot-a i często gęsto wyrzuca błędy w stylu że: plik stage1 lub stage2 jest uszkodzony, dysk nie zawiera /boot, lub wcale nie istnieje… dlatego ja robię to z LiveCD.

Montuje pendrive w /bt4 (niekonieczne jeżeli po wyjściu z chroot-a nie został odmontowany) i wykonuje polecenie:

grub-install –recheck –no-floppy –root-directory=/bt4

Czasem to może potrwać, ale o ile nie wypluje błędów to ok. Sposób ten sprawdza się na 99% nośników, zarówno na dyskach jak i na pamięciach flash.

Metoda 2 – z mojego obrazu nośnika

1. Pobieranie i przygotowanie plików

Przygotowałem dla was specjalną wersje Backtrack4 gotową do instalacji na dowolnym nośniku, ma ona niestety kilka wad, po pierwsze przeznaczona jest na 8GB nośnik, partycja która jest w obrazie ma dokładnie tyle. Czyli jeżeli nagracie ten obraz na pendrive większy niż 8GB pozostałe miejsce leży odłogiem. (Można ewentualnie próbować go zmienić za pomocą gparted ale może się okazać że taka manipulacja zmieni UUID i klops, oczywiście UUID można bez problemu zmienić: tune2fs /dev/sdb1 -U F2D413C0D413864F no ale to dodatkowa operacja 🙂 Kolejna wada to brak możliwości wyboru systemu plików na nasz BT4

Pobieramy wszystkie pliki (99MBx10 + 70MBx1=~1GB): http://chomikuj.pl/funtoo/Backtrack4_USB/bt4.img

Składamy plik do kupy:

cat bt4.img.xz_* > bt4.img.xz

Rozpakowywujemy go: (co może trochę potrwać LZMA2)

xz -d bt4.img.xz

2. Nagrywamy obraz na pendrive

dd if=bt4.img of=/dev/sdb

UWAGA! Dysk /dev/sdb podaje przykładowo, należy tu umieścić poprawny plik pod którym kryje się wasz pendrive, pomyłka może spowodować że nadpiszecie sobie dysk twardy a nie pendrive. Po raz kolejny przypominam, aby sprawdzić pod jakim plikiem kryje się pendrive odrazu po jego wsadzeniu do portu USB należy wpisać: dmesg | tail wynik tej komendy wygląda tak:

scsi 5:0:0:0: Direct-Access     USB 2.0  SanDisk Cruzer Blade 0.00 PQ: 0 ANSI: 2
sd 5:0:0:0: Attached scsi generic sg8 type 0
sd 5:0:0:0: [sdb] 63176704 512-byte logical blocks: (32.3 GB/30.1 GiB)
sd 5:0:0:0: [sdb] Write Protect is off
sd 5:0:0:0: [sdb] Mode Sense: 00 00 00 00
sdb: sdb1
sd 5:0:0:0: [sdb] Assuming drive cache: write through
sd 5:0:0:0: [sdb] Attached SCSI removable disk
sd 5:0:0:0: [sdb] LUKS Encrypted (Serpent/AES)

Czyli mój pendrive kryje się pod /dev/sdb a pierwsza jego partycja to: /dev/sdb1

KONIEC, pendrive, system jest gotowy do odpalenia.

Pod metoda 2 – mieszana 🙂

Ta metoda łączy szybkość drugiej metody i możliwości pierwszej. Polega na nagraniu plików z obrazu na przygotowaną przez nas partycję lub partycję, niestety wymaga korekty UUID lub ustawień grub-a.

1. Przygotowanie

Wkładamy pendrive do USB, tworzymy partycję według uznania, do wyboru systemy plików: ext2, ext3, ext4, xfs, jfs, reiserfs. Montujemy stworzoną partycję pod /bt4, następnie pobieramy mój obraz bt4.img, scalamy go i rozpakowujemy jak w metodzie 2 ale nie nagrywamy go bezpośrednio tylko będziemy kopiować z niego pliki. Niestety montowanie pliku nie uda się normalnie bo obraz zawiera MBR oraz tablicę partycji, dlatego posiłkujemy się parametrem offset.

mkdir /bt4-img

mount -o loop,ro,offset=32256 bt4.img /bt4-img

2. Kopiowanie zawartości obrazu

Metod kopiowania jest wiele, ja preferuje rsync, niektórzy cp, jak kto woli byle osiągnąć końcowy efekt, czyli pliki przeniesione i w 100% zgodne z oryginałem.

rsync -av /bt4-img/* /bt4 && sync

3. Korekta GRUB-a lub zmiana UUID

Wszystko super ale UUID naszej partycji jest inny niż ten który miała partycja w obrazie, trzeba więc wykonać jedno z dwóch możliwości, korekta i instalacja GRUB-a lub zmiana UUID i nadpisanie MBR z obrazu.

Korekta GRUB-a i pliku fstab trzeba wykonać dokładnie tak samo jak w metodzie pierwszej a następnie dokładnie tak samo zainstalować grub-a.

Aby ominąć ten proces można zmienić UUID partycji i nadpisać MBR z obrazu, robi się to następująco:

mount -o ro /dev/sdb1 /bt4 #gdzie /dev/sdb1 to nasz pendrive

cat /boot/grub/menu.lst | grep UUID #rezultat tej komendy to wyświetlenie UUID z obrazu który należy podać w kolejnej komendzie (domyślnie w obrazie jest to: db100bc2-52b7-4789-a9de-528db8c7dd8a )

tune2fs /dev/sdb1 -U db100bc2-52b7-4789-a9de-528db8c7dd8a #gdzie /dev/sdb1 to nasz pendrive!

Teraz instalujemy nadpisujemy MBR, można to zrobić bezpośrednio z obrazu bt4.img lub z plików z samym MBR które przygotowałem na chomiku: http://chomikuj.pl/funtoo/Backtrack4_USB należy pobrać bt4-mbr-nopt.img (obraz MBR bez tablicy partycji)

Nadpisywanie bezpośrednio z obrazu odbywa sie tak:

dd if=bt4.img of=/dev/sdb count=1 bs=446 #oczywiście sdb to nasz pendrive, NIE DYSK!

Nadpisywanie z bt4-mbr-nopt.img

dd if=bt4-mbr-nopt.img of=/dev/sdb

KONIEC!

Uwaga, poradnik był pisany dosyć szybko, może zawierać błędy, jeżeli komuś uda się takie odszukać proszę o informację.

Strona domowa BackTrack

sd 5:0:0:0: [sdb] Attached SCSI removable disk
Tagged with:
 

UWAGA! Backtrack 5 zawiera sterownik ath9k_htc! Zaktualizuj system!

OPIS JEST NIEAKTUALNY!

 

Okazuje się że wreszcie się można użyć popularnej linii kart firmy TP-Link pod Linux-em! Mówię tu o modelach:

TP-Link TL-WN722N
TP-Link TL-WN721N
TP-Link TL-WN422G v2
TP-Link TL-WN421G v2

 

Długo trzeba było czekać ale wreszcie sterownik ath9k_htc jest gotowy do działania. Instalacja jest banalnie prosta:

su root

wget http://wireless.kernel.org/download/compat-wireless-2.6/compat-wireless-2.6.tar.bz2

 

tar -xjf compat-wireless-2.6.tar.bz2

 

cd compat-wireless-2.6

 

./scripts/driver-select ath9k_htc #jeżeli chcemy tylko ath9k_htc dla AR9271 lub pomijamy ten krok jeżeli chcemy odświeżyć wszystkie sterowniki, jeżeli chodzi o BackTrack 4 należy pozostawić oryginalne sterowniki ponieważ BT4 modyfikuje sterowniki.

 

make

make install

wget http://backtrack.pl/files/ar9271.fw

mv ar9271.fw /lib/firmware

modprobe ath9k_htc

 

Efekt:

 

usb 1-5: firmware: requesting ar9271.fw
usb 1-5: ath9k_htc: Transferred FW: ar9271.fw, size: 51280
ath: EEPROM regdomain: 0x809c
ath: EEPROM indicates we should expect a country code
ath: doing EEPROM country->regdmn map search
ath: country maps to regdmn code: 0x52
ath: Country alpha2 being used: CN
ath: Regpair used: 0x52
cfg80211: Calling CRDA for country: CN
Registered led device: ath9k-phy0::radio
Registered led device: ath9k-phy0::assoc
Registered led device: ath9k-phy0::tx
Registered led device: ath9k-phy0::rx
usb 1-5: ath9k_htc: USB layer initialized
usbcore: registered new interface driver ath9k_hif_usb
cfg80211: Regulatory domain changed to country: CN
(start_freq – end_freq @ bandwidth), (max_antenna_gain, max_eirp)
(2402000 KHz – 2482000 KHz @ 40000 KHz), (N/A, 2000 mBm)
(5735000 KHz – 5835000 KHz @ 40000 KHz), (N/A, 3000 mBm)

Wszystkie wymienione modele działają dobrze, ale bez rewelacji… do normalnego użytkowania wystarczy na fajerwerki przyjdzie jeszcze poczekać, ale niestety muszę rozczarować 10% użytkowników, wszystkie wymienione karty po zmianie adresu MAC przestają działać! Koszmar… Tak że wardriving na tej karcie raczej nie przejdzie.

Znane problemy:

usb 1-5: ath9k_htc: Firmware – ar9271.fw not found #rozwiązanie: pobierz firmware z linku który podaje na mojej stronie.

Instalacja samego ath9k_htc na bt4 powoduje że inne sterowniki wifi segmentują.

Źródło danych:

 

http://wireless.kernel.org/en/users/Drivers/ath9k_htc
Firmware – http://git.kernel.org/?p=linux/kernel/git/dwmw2/linux-firmware.git;a=tree
compat-wireless – http://wireless.kernel.org/download/compat-wireless-2.6/

 

 

 

Tagged with:
 

Dla tych którzy chcieli by wykonać sobie prostą antenę dookólną lub np. kupili „chińskiego demona 40cm” z allegro i odkryli że tylko 25% jej długości to antena, przygotowałem schemat który w dużym stopniu bazuje na analizie dobrze działających anten renomowanych firm zajmujących się tworzeniem tego typu rozwiązań. (Pentagram, TP-Link, Linksys, D-Link, Digitus)

Schemat wykonałem w dokładności do 1mm, całość została przeliczona ponownie w celu sprawdzenia a następnie wykonana „domowymi” metodami i przetestowana.

Test wykazał że gdy działa na jednej płaszczyźnie z inna anteną, sprawuje się około 200% lepiej od 40cm anteny „z allegro” i około 50-75% lepiej niż małe patyczki 2-3dBi

Materiały potrzebne do wykonania to:

  • drut miedziany o średnicy 1mm (niepowlekany) lub drut z miedzianego kabla antenowego wraz z grubą miekką izolacją która może się przydać jako dystans dla anteny gdy wsadzimy ja do obudowy.
  • rurka miedziana o średnicy 5mm i 7mm (grubość ścianki około 1-2mm, wiem że niektórzy stosują do tego celu przecięty wkład z długopisu wielko-pojemnościowego)
  • wkręt o gęstości gwintu 2mm (najlepiej długi)
  • gniazdo (SMA) lub resztki „chińskiego demona”
  • lutownica
  • cyna
  • nożyce do drutu

Wykonanie:

Sprawa jest dosyć prosta, z kawałka drutu musimy wykonać promiennik. Każda cewka/spirala powinna mieć 4 zwoje zawijane w kierunku zgodnym z wskazówkami zegara (patrząc od dołu). Pomiędzy poszczególnymi cewkami można założyć pierścień dystansowy, np. z gumki recepturki zaplecionej wielokrotnie, gąbki lub izolacji wypełniającej kable antenowe. Gdy uda nam się wykonać promiennik trzeba go wlutować do wnętrza cieńszej miedzianej rurki. Drugą stronę rurki zostawiamy pustą. Jeżeli posiadamy resztki „chińskiej anteny” możemy jej resztkę przylutować bezpośrednio do drugiego końca rurki, tak aby drucik połączył się z promiennikiem, trzeba to tak wykonać aby przeciw waga nie dotykała promiennika.

Jeżeli nie posiadamy resztek „chinola” musimy zrobić przeciw wagę z drugiej rurki miedzianej.  Do środkowego wtyku gniazda antenowego lutujemy drut miedziany bez izolacji o długości 30mm, następnie na to zakładamy rurkę miedzianą którą łączymy z masą wtyczki (obudową).  Jeżeli wykonaliśmy to poprawnie wewnątrz rurki powinien wystawać drut kawałek nad nią. Wnętrze rurki można czymś wypełnić tak aby nie było zwarcia, można też zastosować drut z izolacją ale może to powodować że będzie się on ruszał dlatego preferuje wypełnienie np. klejem termicznym z „pistoletu” .

Wystający drut z rurki łączymy z drugą rurką która jest połączona z promiennikiem, tak aby pomiędzy obiema rurkami było około 6mm odległości. Przeciw waga musi być połączona z masą a promiennik z środkowym bolcem. Oba nie powinny się łączyć.  Na koniec antenę można wsadzić w obudowę, lub zamknąć w oryginalnej obudowie „chinola”. Aby jednak antena zmieściła się cała w chinolu musimy w jego czubku wykonać otwór na jakieś 2mm bo osłona jest wypełniona plastikiem po około 2/3 anteny.

Na koniec muszę dodać że antena dobrze działa tylko w swojej płaszczyźnie, jej promieniowanie od poziomu odchyla się max. 4-7 stopni. Tak więc jeżeli antena ma działać w mieszkaniu/domu kilku poziomowym lepsza okazuje się krótka 2-3dBi antena fabryczna lub inna kierunkowa. Ewentualnie antenę można skrócić o jeden przedział, kąt jej promieniowania w pionie się zwiększy.

Życzę powodzenia 🙂

Tagged with:
 

Poszukiwanie sterowników dla kart USB firmy TP-Link WN722N WN422G WN332G WN721N trwa już jakiś czas a nikt nic działającego nie potrafi odszukać.

Muszę was zmartwić, przyjdzie jeszcze troszkę poczekać na sensownie działające sterowniki. Na stronie http://wireless.kernel.org/en/users/Drivers/ath9k_htc można przeczytać że sterownik jest rozwijany i aktualnie dostał się do drzewa testowego „wireless-testing” można go pobrać i skompilować. Niestety może to być dosyć kłopotliwe ponieważ sterownik jest pisany dla kernela 2.6.34 albo nawet dla 2.6.35 dlatego są problemy z jego kompilacją na 2.6.33. Sterownik ma się dostać już do 2.6.35 jak wersja testowa, niestety to może potrwać 3-4 miesiące.

Alternatywą dla ath9k_htc jest NdisWrapper czyli wrapper który pozwala nam użyć sterownika pisanego dla system Windows.  Automatycznie o „wstrzykiwaniu” nie ma mowy, monitor mode też nie za bardzo ale zawsze to lepsze niż nic.

Dla niecierpliwych mogę podrzucić to. Jest to opis instalacji WN722N oraz innych kart na AR9271, niestety po niemiecku, przetłumaczony za pomocą google translate.

Dodane:

Nie ma dystrybucji która zawiera aktualnie ath9k_htc, BackTrack 4 także nie posiada tego sterownika i karta na 100% na nim nie zadziała. Każda dystrybucja używa tego samego kernel-a mniej lub bardziej zmodyfikowanego, tak więc do momentu kiedy w kernelu nie znajdzie się ath9k_htc karta nie zadziała na żadnej dystrybucji! Brrr…

Dodane 2010-06-01:

Wydano nowe compat-wireless-2.6 które zawiera funkcjonujący sterownik dla układów AR9271 czyli WN722N WN422G, instalacja jest banalna, zapraszam do lektury: http://backtrack.pl/2010/06/01/linux-jak-uruchomic-tp-link-a-wn722n-lub-wn422g-pod-linux-em-ar9271-ath9k_htc/

Tagged with:
 

Network Stumbler: ALFA vs. world

On 2010/01/14, in Backtrack.pl, brak, by Tommy

Napisałem że tego nie robię ale dałem się złamać, sprzedałem 4-ry sztuki Alfy i okazało się że przez niewiedzę wpadła mi w ręce nowa wersja ALFY na niebieskim laminacie,  czyli ALFA AWUS036H v2. W środku zupełnie inny laminat, zupełnie nowa konstrukcja… niestety rezultaty podobne!

Na prośbę wielu osób zrobiłem szybkie test wszystkich kart za pomocą Network Stumbler którego nie/cierpieeee 🙂

Efekt:

Wynik jak przystało na NS, niewiele mówi… widać tylko że Alfa przoduje, nie jestem tylko pewien w czym. Ale nie istotne.

Wykresu nie ma co opisywać bo każdy sam sobie go zinterpretuje, dodam tylko że test wykonałem z własnym AP o realnej mocy 400mW z anteną omni 9dbi, za to alfa i pozostałe karty dostały oryginalną antenkę od nowej alfy czyli 5dbi. Odległość to około 10m + żelbetonowy strop zbrojony co 15cm prętami o średnicy 20mm 😉 Alfa oczywiście na zmodyfikowanym Alfowskim sterowniku dedykowanym tylko do tej karty, opatrzonym opisem „1W”

Wbrew opinią ALFA 1W wymaga dużo prądu, więcej niż wersja 500mW, gdy podpiąłem ją za pomocą 5m kabla USB nie chciała działać! Dwie przedłużki? efekt identyczny! HUB USB? Brak wykrytych sieci! Na szczęście miałem tajną bron! HUB USB zasilany z zewnątrz.

Dodam że wersja 1W nie jest już sprzedawana z rozdwojonym kablem USB, który był chyba bardziej chwytem marketingowym niż koniecznością.

Ten wykres to taka ciekawostka, pierwsze zielone słupki to poprzedni wykres ale tym razem dodałem WN422G puszczony na sterowniku Atheros-a a nie TP-Link-a, możliwe że to jakiś błąd bo sygnał jest nie realnie mocny (tak jak i szum) ale przy normalnej pracy karty wszystko jest ok, a powiem nawet więcej… bardziej niż ok bo karta mimo tej samej mocy sygnału znacznie poprawiła jakość połączenia, czasem przy -80dbm nadal jakość oscyluje w okolicy 80-90% a prędkość połączenia nie spada niżej 48Mbit.

Podsumowanie: dla mnie Alfa 500mW od 1W nie wiele się różni, moc jak zawsze nie realna, a efektów nie widać przy normalnej pracy. Co mnie zaskakuje dwie Alfy podczas komunikacji ze sobą dalej nie mają jakiegoś super rewelacyjnego zasięgu, mój Prism2.5 na PCIMCA radzi sobie dużo lepiej a ath9k jest bardzo porównywalny z Alfa, ma tyko troszkę stabilniejszy sygnał.

Tagged with:
 

Pojawiło się wiele mitów na temat różnic pomiędzy dwoma kartami które na pierwszy rzut oka wyglądają identycznie. Mowa tu o kultowym Edimax EW-7318USg i Tonze UW-6200C1. Obie karty posiadają chip firmy RaLink RT2571WF potocznie nazywany RT73 prawdopodobnie od nazwy modułu linux-a który jest jego sterownikiem rt73usb.

Edimax posiada faktyczną moc 16dBm a wersja „podkręcona” czyli Tonze aż 23dBm.

Wiele osób uważa że większa moc to większy zasięg lub więcej wykrytych sieci, logicznie myśląc moc nadawania nie ma nic do czułości czy ilości wykrytych sieci ale oczywiście w wielu testach ludzie pokazują ogromne różnice. Postanowiłem zrobić mały test, do tego celu użyłem punkt dostępowy TP-Link WA5110G oraz programowy punkt dostępowy oparty o kartę Ubiquiti SR2.

  • 1. Wygląd.

Na pierwszy rzut oka wyglądają podobnie, ta sama obudowa a w środku ?

AzureWave AW-GU210AzureWave AW-GU210Tonze i EdiTonze i Edi

Jak widać na 3 i 4 zdjęciu karty są identyczne, różnica polega na regulatorach napięcia są wykonane przez inne firmy ale ich parametry są bardzo zbliżone… Na dodatek umieściłem dwa zdjęcia karty AzureWave jak widać ta właśnie karta posiada metalową obudowę na układzie radia i wzmacniacza, a Edi i Tonze nie. Może to nie ma znaczenia ale czemu na PCB jest miejsce na jej przylutowanie ?

  • 2. Moc nadawania.

Do tego testu wybrałem linux BackTrack 4 ze względu na to że zawiera zmodyfikowany sterownik który pozwala regulować moc tych kart, do pomiaru programowy AP oddalony o 200m na otwartej przestrzeni. (ogród) Pomiar został odczytany na AP i pokazuje raczej różnicę pomiędzy mocą nadawania kart niż faktyczną siłę sygnału.

Rezultaty:

EdiMax 16dBm: (-) 40-42dBm

Tonze UW-6200C1 23dBm: (-) 36-37dBm

Dla porównania:

Tonze UW-6200R/H: (-) 34-36dBm

Tonze UW-6200RX: (-) 31-33dBm

Alfa 1W: (-) 30-31dBm

Ubiquiti SR2: (-) 25-26dBm (ta sama antena na kablu 10cm)

Różnica, według mnie przewidywalna, ale czy duża? Raczej nie.

  • 3. Regulacja mocy.

Tylko sterownik zmodyfikowany w BackTrack 4 daje możliwość regulacji mocy, niestety nawet przy ustawieniu 1dBm moc sygnału docierającego do AP nie spadła poniżej 55dBm. Regulacja działa, ale nie wiem czy 1dBm to faktycznie 1dBm.

  • 4. Czułość.

Ustawiłem pełną moc, rate=1M, essid=okoliczny hotspot 🙂

Pierwsze zdjęcie Edimax, udało się ustawić max. 23dBm, siła sygnału= -68dBm (68-69)

Drugie zdjęcie Tonze, udało się ustawić 25dBm ?!, siła sygnału= -66dBm (66-68)

Trzecia fotka Tonze UW-6200R/H, udało się ustawić 27dBm, siła sygnału= -67dBm (67-68)

Kolejnych zdjęć nie umieściłem ale przetestowałem jeszcze Alfę 1W -56dBm, Tonze UW-6200RX -58dBm oraz Ubiquiti SR2 -46dBm

Podsumowanie:

Między Edimax-em a Tonze Uw-6200C1 różnica jest znikoma, niestety Tonze podłączona np. przez hub lubi nie działać… dlatego uważam ją za problematyczną. Niestety pozostałe dużo droższe karty totalnie je deklasują.  Alfa 1w (RTL8187L) oraz Tonze UW-6200RX są bardzo zbliżone Ubiquiti pozostaje niepokonana

Tagged with:
 

Portal Bezpieczna Sieć - Forum komputerowe, Informatyka śledcza, bezpieczeństwo, backtrack, kali - Kali Linux Polska Edycja - Polska Edycja Backtrack - Poradnik dla gracza - Seriws Laptopów Katowice - Sklep Komputerowy Katowice - Parking BETA przy lotnisku Pyrzowice - miejsce Run w sieci - eMono-cykl, SegWay, AirWheel, SoloWheel

stat4u